Η χρόνια (βακτηριακή) προστατίτιδα χαρακτηρίζεται από επίμονα ή υποτροπιάζοντα συμπτώματα με επιβεβαιωμένη βακτηριακή λοίμωξη του προστάτη.
Η προστατίτιδα αυτής της κατηγορίας είναι σπάνια και εμφανίζεται στο 10% περίπου όλων των περιπτώσεων προστατίτιδας. Συζητείται το ερώτημα εάν άτυπα παθογόνα όπως το Ureaplasma urealiticum μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή του προστάτη. Μπορούν να υπάρχουν στο σώμα ενός άνδρα χωρίς να προκαλούν σημάδια φλεγμονής ή ενόχλησης.
Αιτίες χρόνιας προστατίτιδας
Τα αίτια της χρόνιας προστατίτιδας είναι ουσιαστικά παρόμοια με τα αίτια της οξείας βακτηριακής προστατίτιδας. Στις περισσότερες περιπτώσεις, μικροοργανισμοί διεισδύουν στον προστάτη μέσω της ουρήθρας - ως αποτέλεσμα της αντίστροφης ροής των ούρων στους αγωγούς του προστάτη.
Η χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα εμφανίζεται ως αποτέλεσμα ανεπαρκούς θεραπείας ή σύντομης θεραπείας της οξείας βακτηριακής προστατίτιδας.
Συμπτώματα
- Ενόχληση ή πόνος – στο περίνεο, κάτω κοιλιακή χώρα, βουβωνική χώρα, όσχεο, πέος, κατά την εκσπερμάτιση
- Αλλαγές στην ούρηση – δυσκολία στην ούρηση, συχνοουρία σε μικρές μερίδες, αίσθημα ατελούς κένωσης της ουροδόχου κύστης.
Ο ασθενής μπορεί να παραπονιέται για μια σειρά συμπτωμάτων ή για κάθε μεμονωμένο σύμπτωμα. Η αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος είναι άτυπη (ή ασήμαντη).
Σημαντικό:
Πολλοί άνδρες συνδέουν τη στυτική δυσλειτουργία με την προστατίτιδα. Αυτό συχνά ενθαρρύνεται από μη επαγγελματικές δημοσιεύσεις στα μέσα ενημέρωσης και διαφημίσεις για αμφίβολα φάρμακα. Το γεγονός ότι μια στύση μπορεί να επιμένει ακόμη και με πλήρη αφαίρεση του προστάτη (λόγω της παρουσίας κακοήθους όγκου του οργάνου) υποδηλώνει ότι η ίδια δεν παίζει κανένα ρόλο στη διατήρηση της στύσης.
Σύμφωνα με πολλούς καταξιωμένους ουρολόγους, η στυτική δυσλειτουργία σε ασθενείς με χρόνια προστατίτιδα προκαλείται από ψυχογενή και νευρωτικά προβλήματα.
Διάγνωση
Για την αρχική αξιολόγηση, χρησιμοποιείται ένα ερωτηματολόγιο - ο δείκτης συμπτωμάτων της χρόνιας προστατίτιδας. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντικειμενοποίηση των παραπόνων του ασθενούς.
Ο τυπικός τρόπος για τη διάγνωση της προστατίτιδας είναι να κάνετε μια εξέταση. Πρόκειται για μια μικροσκοπική και βακτηριολογική εξέταση δειγμάτων ούρων από διάφορα σημεία του ουρογεννητικού συστήματος και εκκρίσεων του προστάτη. Ωστόσο, η μέθοδος δειγματοληψίας είναι αρκετά εντατική και οι τροποποιήσεις στα δείγματα χρησιμοποιούνται πλέον πιο συχνά. Μια πιθανή εναλλακτική είναι να υποβληθεί το εκσπερμάτισμα (σπερματοζωάριο) σε μικροσκοπική και βακτηριολογική εξέταση, αφού το εκσπερμάτισμα αποτελείται εν μέρει (τουλάχιστον το 1/3) από προστατική έκκριση. Αυτή η μέθοδος είναι πιο άνετη για τους ασθενείς, ειδικά εάν αρνούνται κατηγορηματικά την ορθική εξέταση ή το διαγνωστικό μασάζ του προστάτη για τη λήψη προστατικής έκκρισης. Ωστόσο, σε σύγκριση με ένα δείγμα, η δωρεά εκσπερμάτωσης έχει χαμηλότερο περιεχόμενο πληροφοριών και χαμηλότερη αξιοπιστία.
Η υποβολή της εκσπερμάτισης για βακτηριολογική εξέταση αποτελεί μέρος του διαγνωστικού αλγόριθμου για λοιμώξεις των ανδρικών γεννητικών οργάνων και κατά την εξέταση ενός άνδρα για υπογονιμότητα.
Τα αποτελέσματα εργαστηριακών εξετάσεων (γενική εξέταση ούρων, γενική εξέταση αίματος, βιοχημική εξέταση αίματος, σπερμογράφημα και άλλες γενικές κλινικές εξετάσεις) στη χρόνια προστατίτιδα δεν είναι ενημερωτικά. Πιθανότατα αυτές οι δοκιμές θα δείξουν "φυσιολογικό".
Κατά τη διάρκεια μιας ορθικής εξέτασης σε ασθενείς με χρόνια προστατίτιδα, δεν παρατηρούνται πάντα αλλαγές που υποδεικνύουν φλεγμονώδη διαδικασία στον προστάτη. Δηλαδή, είναι αδύνατο να βασιστείτε στο αποτέλεσμα μιας ορθικής εξέτασης κατά τη διάγνωση της χρόνιας προστατίτιδας.
Το ίδιο ισχύει και για τη διάγνωση με υπερήχους: είναι λάθος η διάγνωση της χρόνιας προστατίτιδας με βάση μόνο τα δεδομένα υπερήχων. Η Ευρωπαϊκή και Αμερικανική Ένωση Ουρολογίας δεν συνιστά το υπερηχογράφημα για τη διάγνωση της προστατίτιδας. Ο τύπος της εκτέλεσης μέσω του πρόσθιου κοιλιακού τοιχώματος - κάτω κοιλίας ή TRUS - μέσω του ορθού δεν έχει σημασία. Είναι λάθος να γράφετε «χρόνια προστατίτιδα», «υπερηχογραφικά σημεία χρόνιας προστατίτιδας», «σημεία προστατίτιδας» στο τέλος μιας υπερηχογραφικής εξέτασης. Το δικαίωμα της διάγνωσης αυτής ανήκει αποκλειστικά σε έναν ουρολόγο, ο οποίος το καθορίζει βάσει καταγγελιών, αναμνήσεων, εργαστηριακών εξετάσεων και - μόνο μετά - υπερηχογράφημα.
Το πιο κοινό υπερηχογραφικό σημάδι με το οποίο τίθεται η διάγνωση της χρόνιας προστατίτιδας είναι οι λεγόμενες διάχυτες αλλαγές στον προστάτη, οι οποίες συνοδεύονται από φλεγμονώδη διαδικασία ή άλλες αλλαγές στο παρέγχυμα του προστάτη. Αυτός είναι ένας τύπος ινωτικής διαδικασίας κατά την οποία το φυσιολογικό παρέγχυμα του προστάτη αντικαθίσταται από ουλώδη ιστό. Ωστόσο, δεν υπάρχει σύνδεση μεταξύ του αριθμού των ινωδών αλλαγών στον προστάτη και της παρουσίας συμπτωμάτων. Με την ηλικία, η πιθανότητα εμφάνισης τέτοιων «ουλών» στο όργανο αυξάνεται, αλλά ένας άνδρας μπορεί να ζήσει ολόκληρη τη ζωή του χωρίς να αισθάνεται ενόχληση στην περινεϊκή ή ηβική περιοχή. Ωστόσο, μόλις εντοπιστούν αυτές οι αλλαγές στο υπερηχογράφημα, ορισμένοι «ειδικοί» διαγιγνώσκουν προστατίτιδα. Και μερικοί άντρες θα νιώσουν ότι είναι πραγματικά σοβαρά άρρωστοι, θα αρχίσουν να ακούνε τον εαυτό τους, θα αισθανθούν όλα τα συμπτώματα που περιγράφονται στο Διαδίκτυο.
Σε πολλούς άνδρες άνω των 30 ετών, διάχυτες αλλαγές στον προστάτη μπορούν να ανιχνευθούν με υπερηχογράφημα. Ωστόσο, η ινωτική διαδικασία δεν υποδηλώνει την παρουσία προστατίτιδας.
Η διάγνωση της χρόνιας προστατίτιδας γίνεται με βάση τον αποκλεισμό άλλων ασθενειών του ουρογεννητικού συστήματος - κυρίως ουρηθρίτιδα, υπερπλασία του προστάτη, στένωση ουρήθρας, νευρογενείς διαταραχές της ούρησης, καρκίνο του προστάτη, καρκίνο της ουροδόχου κύστης.
Με βάση τα αποτελέσματα μιας εξέτασης ρουτίνας δεν υπάρχει συγκεκριμένη εικόνα χρόνιας προστατίτιδας.
Θεραπεία χρόνιας προστατίτιδας
Τα αντιβιοτικά της ομάδας φθοριοκινολόνης είναι τα βέλτιστα αντιμικροβιακά φάρμακα για τη θεραπεία της χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας. Η συνιστώμενη διάρκεια αντιβιοτικής θεραπείας είναι 4 έως 6 εβδομάδες. Μια τόσο μακρά πορεία δικαιολογείται από επιστημονικά δεδομένα που υποδεικνύουν μείωση της πιθανότητας υποτροπής της νόσου.
Ένα μακρολιδικό αντιβιοτικό συνταγογραφείται για αποδεδειγμένες σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις (ΣΜΝ), όπως τα χλαμύδια.
Υπάρχουν ενδείξεις μειωμένης χαλάρωσης του αυχένα της ουροδόχου κύστης σε ασθενείς με χρόνια προστατίτιδα, που οδηγεί σε αντίστροφη ροή ούρων στους ουρηθρικούς πόρους, προκαλώντας φλεγμονή του προστατικού ιστού και πόνο. Για τέτοιους ασθενείς συνιστώνται αναστολείς άλφα.
Κατά τη θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας, καλό είναι οι ασθενείς να αποφεύγουν δελεαστικές προσφορές για χρήση φυτικών φαρμάκων. Ένα χαρακτηριστικό των συμπληρωμάτων διατροφής και των φυτικών συμπληρωμάτων είναι η αστάθεια των φυτικών συστατικών σε μέρος της ουσίας. μπορεί να διαφέρουν ακόμη και στην προετοιμασία από τον ίδιο κατασκευαστή. Επιπλέον, από την άποψη της ιατρικής που βασίζεται σε στοιχεία, τα οφέλη της βοτανοθεραπείας δεν αντέχουν σε κριτική.
Το μασάζ προστάτη, που χρησίμευσε ως βάση θεραπείας στα μέσα του 20ου αιώνα, εξακολουθεί να είναι σήμερα ένα σημαντικό εργαλείο για τη διάγνωση της προστατίτιδας, αλλά όχι για τη θεραπεία της, χάρη στις νέες επιστημονικές προσεγγίσεις και ταξινομήσεις.Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε το μασάζ προστάτη ως θεραπευτική διαδικασία (το αποτέλεσμα δεν έχει αποδειχθεί).. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η συχνή εκσπερμάτιση έχει παρόμοιες ιδιότητες με το θεραπευτικό μασάζ προστάτη.
Άλλες μέθοδοι που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές μόνο σε μία ή λίγες μελέτες ή βρίσκονται ακόμη υπό έρευνα περιλαμβάνουν:
- Εκπαίδευση των μυών του πυελικού εδάφους – ορισμένα στοιχεία υποδηλώνουν την αποτελεσματικότητα συγκεκριμένων ασκήσεων στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της χρόνιας προστατίτιδας και του συνδρόμου χρόνιου πυελικού πόνου.
- Βελονισμός – ένας μικρός αριθμός μελετών υποδηλώνει όφελος του βελονισμού σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε ασθενείς με χρόνια προστατίτιδα.
- εξωσωματική θεραπεία κρουστικών κυμάτων - με βάση την επίδραση ακουστικών παλμών σημαντικού πλάτους στον συνδετικό και οστικό ιστό, που χρησιμοποιείται ευρέως στη θεραπεία ασθενειών του μυοσκελετικού συστήματος, που χρησιμοποιείται πρόσφατα και στην ουρολογία, η αποτελεσματικότητά του μελετάται επί του παρόντος.
- Συμπεριφορική θεραπεία και ψυχολογική υποστήριξη - καθώς η χρόνια προστατίτιδα σχετίζεται με μειωμένη ποιότητα ζωής και ανάπτυξη κατάθλιψης, αυτές οι μέθοδοι μπορούν να βελτιώσουν την ψυχολογική κατάσταση του ασθενούς και να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων συμπτωμάτων της νόσου.
Αξίζει να αναφερθεί ξεχωριστά ασυμπτωματική (ασυμπτωματική) χρόνια προστατίτιδα. Η διάγνωση γίνεται συνήθως με βάση τα αποτελέσματα των ιστολογικών ευρημάτων - μετά από βιοψία του αδένα του προστάτη ή μετά από χειρουργική θεραπεία του προστάτη. Η συχνότητα ανίχνευσης φλεγμονής στον ιστό του προστάτη κυμαίνεται μεταξύ 44% (σε βιοψία προστάτη) και 98-100% (μετά από χειρουργική θεραπεία του προστάτη). Οι επιστήμονες έχουν προτείνει ότι οι φλεγμονώδεις αλλαγές που εντοπίζονται με αυτόν τον τρόπο δεν είναι τίποτα άλλο από ένα φυσιολογικό χαρακτηριστικό που σχετίζεται με την ηλικία. Κανείς δεν διαγιγνώσκει συγκεκριμένα αυτή την κατηγορία προστατίτιδας. είναι ένα είδος τυχαίας ανακάλυψης. Δεν απαιτεί θεραπεία και δεν απαιτεί περαιτέρω ενέργειες από την πλευρά του γιατρού ή του ασθενούς.